Ma 2 juli - van Banff NP naar Kootenay NP

Vanochtend werden we kwart voor 8 wakker. De verwarming moest aan, want het was ijs- en ijskoud in de camper. Voelt als een nederlaag, maar het was nodig. Ik moest direct terugdenken dat we dat in Vancouver lacherig oversloegen bij de uitleg van de camper. Wie heeft dat nou nodig in juni en juli? Er was gewoon nachtvorst hier en het is nota bene midden in het jaar. De verwarming ging zonder uitleg ook prima aan. We rijden vandaag naar Kootenay. Dit wilden we via de Bow Valley Parkway doen die 25 juni open zou gaan. Een weg die parallel aan de snelweg loopt, dat leek ons leuker en dan hopen wat we wat dieren tegen te komen. Maar helaas, die weg was echter nog gesloten. Weer omkeren en 100 meter terug gewoon via de snelweg. De snelweg is afgezet met hekken tegen de ongelukken. Geen kans op wildlife. Gelukkig was dat hooguit een minuut of 20.

Al snel sloegen we af, de weg het National Park Kootenay in. Dit park bestaat sinds 1920 en ligt weer in de provincie British Columbia, waar we de reis zijn begonnen. Dat zou eigenlijk moeten betekenen dat de klok een uur in ons voordeel schuift, maar deze parken houden allemaal dezelfde tijd aan. We stopten voor het eerst bij Continental Divide. Daar grenzen de Nationale parken en beide provincies aan elkaar. Tevens stroomt het water aan de ene kant van de lijn naar de Atlantische en van de andere kant naar de Grote Oceaan. Het is een groot bord waar dit uitgelegd staat, meer valt er eigenlijk niet te zien. Het zonnetje scheen er nu nog lekker bij, maar volgens de voorspelling zou dat niet zo blijven. Snel weer verder.

Een paar kilometer verder gingen we naar Marble Canyon. Een leuke tocht met bruggetjes door de kloof met weer een prachtig blauw riviertje. Dit vonden we allebei een leuke wandeling en Nils ook. Die kon de meeste stukken zelf lopen en als er dan een te grote plas op het pad lag, dan werd ik geroepen om hem over de plas te tillen. Je begint onderaan en loopt langs de stroomversnellingen mee naar boven. Het bovenste stuk is het mooist, loon naar werken. Her en der hebben ze in deze nationale parken rode houten stoelen neergezet. Volgens mij is het dan de bedoeling dat je dan foto's met een vermelding van de red chairs op social media post. Als dit verhaaltje ook meetelt voldoen we, zelfs zonder hashtag, vast aan de eisen. 

Nog ietsje verder stopten we bij Painted Potts. De exacte vertaling van een pott weet ik niet, maar het zijn een soort gekleurde vijvertjes door de erts in de grond.  Het pad was nogal modderig, er lagen geregeld lange houten planken om toch nog iets van een begaanbaar pad te houden.  Na een tijdje lopen kwamen we bij deze vijvertjes aan. De een was groen, de ander geel. De kleuren kwamen ook mooi over op de foto's, al zeg ik het zelf. Op zich hadden we dit vooraf niet zo hoog aangeschreven, maar we genoten allemaal van de wandeling door de bergen en over het riviertje. Omdat het zo modderig was en de draagzak niet mee was heeft Nils een heel stuk op mijn nek gezeten. Die jongen heeft toch vaak de beste plek te pakken. De gekleurde vijvertjes zelf zijn niet heel groot, maar toch waren we blij dat we dit hebben gedaan. Het heeft geregeld gedruppeld tot nu toe, maar gelukkig hebben we de wandelingen vandaag droog kunnen doen.

We wilden graag de Radium Hot Springs in. Thermale baden, opgewarmd door de aarde. Daar zouden we toch langsrijden richting Redstreak Campground, onze overnachtingsplek. Dat deden we ook, maar de parkeerplaats was helemaal vol. Het is sowieso druk op de weg, maar dan vooral tegenovergestelde richting. Blijkbaar beginnen de vakanties hier, of het zijn de naweeën van de nationale feestdag. Zin om te wachten op een plekje hadden we niet. De camping is iets verderop. Dan ons eerst daar maar aanmelden. De camping ligt op de rand van dit Park, we reden eerst het park weer uit om aan het eind van het dorpje (waar we snel wat boodschappen scoorden) weer af te slaan het park in. Je komt dan al gauw bij de camping aan.

Vanaf de camping loopt een 2,5 km lang wandelpad naar het bad. Dit hebben we gelopen, eigenlijk een stuk leuker om zo te gaan, dan met de camper. Eind van de middag was het al een stuk rustiger geworden in het bad. Het bad met water uit de hot springs is 40 graden, we vonden het alle drie heerlijk! Een bad zit ook niet zo vaak op zo'n prachtige locatie. Nils was druk met op de kant klimmen en in het water springen. Tijdens het zwemmen begon het weer te regenen. Daardoor gaat het bad lekker stomen. De eerste keer dat we de regen heerlijk vonden. Dit bad was precies even wat we nodig hadden. Terug op de camping hebben we een dikke steak op de bbq gelegd. Naast de plek loopt het een aardig stuk af, tot de plekken schuin onder ons. Niet steil, maar voor Nils steil genoeg om papa te pesten en de bal daar een paar keer heen te gooien. De bal verdween na een paar keer dan ook in het bagageruim. Het kampvuur ging ook nog weer aan, ondanks dat het weer ging en bleef regenen.