We werden dankzij Nils op tijd wakker. De ontbijtzaal in het hotel was bomvol dus inderdaad maar naar de buurman gegaan. Daar was het lekker rustig. Wij namen allebei een lekkere bak koffie en een ontbijtbroodje. Een muffin met ei, kaas en spek of worst ertussen. Wat lekker zijn die toch! Plus omdat het kan allebei nog een donut. Ondertussen smulde Nils van een croissant.
Daarna zijn we nog even een half uurtje in het zwembad gaan liggen. We hadden nog even voor we vertrokken en dat is dan toch wel lekker. De koffers hadden we al praktisch klaar staan voor vertrek en even zwemmen is prima om de tijd te doden. Eenmaal opgefrist en al gingen we uiteindelijk op pad naar het vliegveld. Daar was het zo ontzettend rustig dat we overal vrijwel direct aan de beurt waren. We waren dus snel van de koffers af en door de douane heen. Toen nog weer wachten. Nils kon lekker heen en weer rennen en ik had het geluk dat ik een wedstrijd van het WK kon volgen. We haalden een broodje bij de Subway, dat hadden we deze vakantie nog niet gedaan. De Subway is hier toch iets minder vertegenwoordigd dat in de VS en we hadden natuurlijk altijd eten in de camper bij ons. Na een tijdje konden we aan boord van onze rechtstreekse vlucht naar Amsterdam.
We hadden mooi ruime plekken, net achter de businessclass. De benen konden mooi worden gestrekt op die manier. Zo vriendelijk en leuk als het personeel vorige keer was met Nils, zo chagrijnig was men nu. Tel daarbij dat Nils na één uurtje slapen in het donker wakker werd en daar een soort paniekaanval bij kreeg en je begrijpt dat het voor ons niet bepaald een droomvlucht was. Daarna wilde hij niet meer slapen en hem aan het verstand brengen dat je zachtjes moet doen, dat gaat nog niet. We zullen wel niet veel vrienden gemaakt hebben deze vlucht, maar dat kan me niet nog minder interesseren. We hebben ons best gedaan hem zo goed mogelijk stil te houden. De vlucht duurde een uur korter dan gepland, dat was dan wel weer fijn.
Daarna zijn we nog even een half uurtje in het zwembad gaan liggen. We hadden nog even voor we vertrokken en dat is dan toch wel lekker. De koffers hadden we al praktisch klaar staan voor vertrek en even zwemmen is prima om de tijd te doden. Eenmaal opgefrist en al gingen we uiteindelijk op pad naar het vliegveld. Daar was het zo ontzettend rustig dat we overal vrijwel direct aan de beurt waren. We waren dus snel van de koffers af en door de douane heen. Toen nog weer wachten. Nils kon lekker heen en weer rennen en ik had het geluk dat ik een wedstrijd van het WK kon volgen. We haalden een broodje bij de Subway, dat hadden we deze vakantie nog niet gedaan. De Subway is hier toch iets minder vertegenwoordigd dat in de VS en we hadden natuurlijk altijd eten in de camper bij ons. Na een tijdje konden we aan boord van onze rechtstreekse vlucht naar Amsterdam.
We hadden mooi ruime plekken, net achter de businessclass. De benen konden mooi worden gestrekt op die manier. Zo vriendelijk en leuk als het personeel vorige keer was met Nils, zo chagrijnig was men nu. Tel daarbij dat Nils na één uurtje slapen in het donker wakker werd en daar een soort paniekaanval bij kreeg en je begrijpt dat het voor ons niet bepaald een droomvlucht was. Daarna wilde hij niet meer slapen en hem aan het verstand brengen dat je zachtjes moet doen, dat gaat nog niet. We zullen wel niet veel vrienden gemaakt hebben deze vlucht, maar dat kan me niet nog minder interesseren. We hebben ons best gedaan hem zo goed mogelijk stil te houden. De vlucht duurde een uur korter dan gepland, dat was dan wel weer fijn.
Nog geen derde van de mensen uit het vliegtuig stond bij de bagageband. Het grootste deel van de mensen mag nog een net zo lange vervolgvlucht richting Azië of Afrika pakken. Dan is het helemaal fijn dat Nils ze de eerste nacht in ieder geval wakker heeft gehouden. De koffers hadden we daardoor ook zo. We werden opgewacht door mijn ouders. Drie weken zonder Nils was voor hen blijkbaar toch wel lang. Na een bakje koffie reden we weer naar Zwolle. Home sweet home!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten