Wo 4 juli - van Yoho NP weer naar Banff NP

We werden pas kwart voor 8 wakker. Vandaag hoeven we toch maar 80 km en tot aan de afslag naar Kootenay hebben we dit stuk al gereden. Gezien de Icefields Parkway en Lake Moraine/Lake Louise ook bij Banff horen hebben we sowieso al aardig wat in het park gezien. We reden voor de laatste keer weer de provincie Alberta in en pakten weer de inmiddels bekende snelweg. Aan de overkant van de snelweg zagen we nog een keer een hele grote groep mensen foto's maken, maar geen idee waarvan en keren zit er dan niet in. Daarom gingen we ook graag van de snelweg af zodra dat kon. Gelukkig konden we bij de afslag naar Kootenay de parallelweg op, weer verder richting het stadje Banff. We stopten aan deze weg als eerst bij het wandelpad naar Rock Bound Lake. Daar kon je in 7.7 km heenlopen. We zijn er aan begonnen. We stopten echter na al snel een afslag te hebben genomen na een kleine kilometer bij Silverton Falls. Wel een pittig pad, wat af en toe langs afgronden loopt en blijkbaar af en toe last heeft van wat aardverschuiving. Nils hebben we voor de zekerheid op sommige stukken maar gedragen. Lekker rustig, we zijn echt maar een paar andere mensen tegengekomen. Wel weer een mooie waterval, van een meter of 50 hoog. Een klein uurtje later konden we weer verder.

Na een kilometer zagen we een hertje langs de kant. Vanuit de auto hebben we even snel wat foto's gemaakt. We wilden vervolgens stoppen bij Johnston Canyon. Een kilometer voor die afslag stonden de auto's al in de berm om daar heen te gaan. We zijn doorgereden. Het is een populaire canyon, maar eerlijk gezegd hebben we geen idee wat we hebben overgeslagen en dus ook geen spijt. Vooral niet opzoeken op Google hoe het er uit ziet, dan blijft dat wel zo. (Edit: in 2026 heb ik dat toch eens gedaan, bij het teruglezen van dit verhaal. Dat hadden we inderdaad wel heel erg mooi gevonden. Ondertussen hebben we gelukkig wel vergelijkbare wandelpaden in Europa gezien. Maar als ik er ooit weer kom, sla ik het niet nog een keer over!)

We hebben de hele weg gespeurd naar dieren, maar niet meer dan dat hert gespot. We maakten vlak voor het stadje nog even een stop met uitzicht over Vermillion Lakes, wat een prachtig gebied. Nils sliep inmiddels weer, dus we hebben met zijn tweetjes op een muurtje gezeten, zo'n 10 meter van de camper. Net onder dat muurtje waren weer allerlei marmotten druk bezig. Ziet er toch altijd vermakelijk uit. Een paar kilometer verder, bij de afslag van Banff zijn we eerst de Norquay Road opgereden. In de winter gaat de weg naar een skilift. Nu is alles dicht, maar het uitzicht over Banff en de omgeving is fantastisch. Dat hadden we via streetview ontdekt, ook hier was het relatief rustig. 

Daarna een lunch in het stadje. Er waren speciale parkeerplekken voor campers en gelukkig was er al snel een vrij plekje voor ons gevonden. Metteke ging biefstuk op een grillplaat leggen, Nils aan de rösti en ik een hamburger van elkvlees. Heb ik dat ook eens gegeten. Het stadje zelf was druk, dan gaan we liever weer verder. We reden naar camping. Later bedacht ik me pas dat net onder het stadje de Bow Falls nog liggen, die stonden eigenlijk op het lijstje om te gaan bekijken. Helemaal vergeten op dat moment. We hebben gelukkig al zo veel watervallen gezien dat we daar nog wel mee kunnen leven.

Iets na 2 waren we op de camping, met de pakkende naam Tunnel Moutain Village I. We hadden een plekje aan de rand van de camping uitgekozen, omdat je dan een vrijere plek hebt en er in pricipe gewoon van alles langs kan lopen. Er zitten hier eigenlijk nooit hekken om de campgrounds. Het is eindelijk zonnig vandaag dus we hebben buiten de koffers ingepakt. De camper moet weer leeg ingeleverd worden natuurlijk. Eind van de middag zijn er even naar het uitkijkpunt op een hoodoo gelopen. Een steen die ons een beetje aan Bryce Canyon deed denken. En wat een schitterend uitzicht over de vallei ook weer. Onderweg zagen we nog 2 elk lopen met een jong. Nils was echter niet van plan om ons lang te laten genieten van het uitzicht, hij liep elke keer weer snel weg. Terug op de camping nog mooi een keer de fire pit gebruiken. De vorige kampeerders hadden nogal wat houtblokken onder picknicktafel laten liggen, die blokken hebben we mooi opgestookt.

Graag had ik nog een dagje aan Banff toegevoegd. Dan zouden we de Johnston Canyon hebben meegepakt en ook de Bow Falls hebben we nu overgeslagen. Eventueel had ik nog wel een keer met een gondel de berg op gewild, wat ook hier in het dorp kan, maar of we dat Metteke nog een keer hadden kunnen aandoen... Het extra dagje Banff heeft nu in de afweging verloren van de Stampede die we overmorgen gaan bezoeken. Een rodeo in plaats van nog meer natuurschoon. Misschien hadden we de camper een dag langer moeten huren, zodat we hem niet morgenochtend half 11, maar eind van de dag in Calgary hadden kunnen inleveren. Dat hadden we dan maar vooraf moeten bedenken. Morgen slapen we in ieder geval weer in een hotel en is het gebeurd met de vuurtjes en wildlife. 

Helaas ontbreken de eland en de wolf nog op het lijstje, of een bald eagle van dichtbij. Verder hebben we zo ongeveer gespot wat we wilden, alleen hadden we ze nog graag wat meer gezien allemaal. Onlangs waren er nog wolven en beren op de camping gezien, maar dat soort dingen ontgaan ons altijd.