Ma 18 juni - fietsen door Stanley Park

Het ging vandaag niet helemaal volgens de planning. Nils is een beetje ziekig en daardoor ging het allemaal een stukje langzamer. We hebben hem in de ochtend nog maar lekker wat extra laten slapen in de hoop dat hij snel weer iets op zou knappen. Hij voelt vrij warm aan. Geen idee of het door de jetlag komt, of dat hij iets anders heeft opgepikt. We zijn pas na 11 uur de deur uitgelopen richting een fiets verhuurder. Op straat is het wat rustiger dan afgelopen dagen, de Canadezen zijn weer aan het werk. In de buurt van het park zitten een aantal fietsverhuurders. Daar hadden we voor de reis al even wat rond lopen speuren, zodat we nu weten waar we voor Nils zo'n trailertje voor achter de fiets kunnen huren. We gingen op pad richting Stanley Park. Stanley Park is een schiereiland en aan de buitenkant loopt een fietspad. Zo heb je een mooie route langs de zee. 

De eerste stop maakten we op de plek waar we gisteren de watervliegtuigjes zagen opstijgen. Tijdens de stop bleek dat die ganze van de fietsverhuur de trailer verkeerd had vast gemaakt aan de fiets en nu het hele achterwiel los zat. Toevallig stonden we naast een stel Nederlanders, die ons nog konden helpen ook. Hij had dit wel eens met zijn racefiets gehad. Eindelijk eens baat bij wielrenners! Die 2 linkerhanden van mij was het vast niet gelukt. Wijze les geleerd, laat nooit een kerel met een neuspiercing je fiets klaar maken. Die gasten zijn niet te vertrouwen. Gelukkig konden we weer door.

Het was verder heerlijk. Je fietst mooi langs de kustlijn, onder andere onder de Lion Gate brug door. We zagen daar ook van die enorme containerschepen. Wat een joekels. Het viel ons verder vooral op dat er geen eekhoorn te zien is in het park, terwijl je daar in Amerika zo ongeveer mee dood gegooid wordt. Ik heb nog lekker een hotdog met zeewier gehad en ik wil toch even reclame maken: www.japadog.com, als je ooit in Vancouver komt moet je er 1 halen! De Kurobuta Terimayo is een heldending! Toen we de ronde gereden hadden hebben we overwogen of we nog een stuk door de stad zouden fietsen, maar het is uiteindelijk nog een rondje geworden. Gezien je toch niet op auto's hoeft te letten is dat prima te doen met zo'n trailertje. Met Nils ging het helaas nog niet veel beter. Die zit maar als een zombie in zijn wagentje. Hij heeft wel wat geslapen maar is zo warm... We zijn daarom maar terug gegaan. De trailer hebben we gratis gekregen omdat we er zo'n last mee hadden. Dat doet een Nederlander altijd goed.

Verder zal er wel niet zo veel gebeuren vandaag. We laten Nils maar lekker liggen en hopelijk is hij morgen fitter. Als het puur en alleen de jetlag is, dan komt het vast in orde. Om half twee kunnen we de camper ophalen, helaas wel wat later dan we hadden gehoopt. 

Zo 17 juni - de eerste dag Vancouver

Om een uur of 5 waren we alle drie klaarwakker. Op dat tijdstip was er inderdaad nog geen activiteit op de bouwplaats, maar het is natuurlijk ook zondag. Het voordeel is dat ik zo nog mooi een wedstrijd van het WK heb kunnen zien. Tegen half 7 zijn we rustig ons ontbijt gaan eten dat we gisteren al hadden gehaald en onder de douche gaan staan. Eerst moest ik nog even naar de receptie, want ik kreeg met geen mogelijkheid de douche aan. Bij de receptie lag zelfs een voorbeeld van de kraan om te laten zien hoe. Blijkbaar ben ik niet de enige.

Tegen half 9 zijn we op pad gegaan. We liepen richting Stanley Park om vanaf daar de skyline van de stad te zien. Het zonnetje scheen er lekker bij. Wat een prachtig park is dit. Je hebt echt niet het idee dat je in een drukke stad bent. Het schijnt ook groter dan Central Park in New York te zijn. We zijn ergens in het gras gaan zitten, vanaf daar zagen we veel watervliegtuigen opstijgen en landen. Leuk, dat zie je normaal eigenlijk nooit. Op de achtergrond lagen twee knoeperds van cruise schepen. We zagen de totempalen van het park en zijn daar meteen even gaan kijken. Daar was het aardig druk. Nils wilde totaal niet in de buggy, dus dit was niet helemaal een succes. Het speeltuintje verderop vond hij veel leuker.

Via het looppad langs de haven zijn we richting Canada Place gelopen. Metteke had spijt dat ze een lange broek aan had, want het was inmiddels flink warm. Ik probeer altijd zo veel mogelijk een korte broek aan te doen op vakantie, daar plukte ik nu de vruchten van. Mooi dat je ondertussen ook de nog besneeuwde bergtoppen ziet, apart contrast. Canada Place vonden we vanaf het park mooier om te zien dan vanaf de plek zelf. Daar net voorbij hebben we heerlijk bij een brouwerij geluncht (niet geheel toevallig wist ik dat er in dat pand een brouwerij zat). Altijd leuk om een lokaal biertje te proberen. Het was inmiddels 5 over 12 dus dat moet kunnen. We zijn nog even bij de beroemde stoomklok gaan kijken, maar dat daar zo veel mensen naar gaan kijken snap ik helemaal niets van. Daarna zijn we terug gelopen, zodat Nils even een dutje kan doen. Ik denk dat we toch al wel een kilometer of 8 in de benen hebben vandaag.

Nils hebben we wakker moeten maken, dat ging niet vanzelf. Zo'n jetlag is natuurlijk ook niet makkelijk voor hem. Toen hij eenmaal wakker was zijn we nog even langs het strand voor de deur gelopen. Wat een drukte weer, we zijn benieuwd hoe dat morgen is, als het weekend voorbij is. Het strand is vol, maar de zee trotseert bijna niemand, het water is nog aardig koud. Nils heeft een flink eind gelopen met de buggy, daarna hebben we voor hem een speeltuin opgezocht, maar dat kon hem slechts een klein kwartiertje bekoren. We hebben lekker wat sushi gehaald en een paar koude blikken om de dag mee af te sluiten. Sushi restaurants zitten hier in overvloed. Vancouver heeft een grote groep inwoners met Chinese of Indiase wortels. 

Nils is weer gesloopt, hopelijk is hij morgen weer wat later wakker dan vandaag. In de avond is Metteke bij Nils gebleven en heb ik nog een stuk langs het strand gelopen. In een grote stad kan je in de avond natuurlijk altijd genoeg doen, maar dat zit er met onze kleine baas niet in, althans niet samen. Dat maakt overigens niet meer uit vanaf dat we de camper hebben, fikkie steken op de kampeerplek kan prima als hij al in bed ligt. 

Za 16 juni - van Zwolle naar Vancouver

De kop is er af. We zijn begonnen aan onze trip. Na wat passen en meten is alle bagage in de koffers verdwenen en zijn we tegen 11 uur vertrokken naar Schiphol. Daar was het druk, maar alles ging toch redelijk snel. Omdat wij een autostoeltje voor Nils mee hebben mochten we naar een apart loket voor het afgeven van de bagage, ook laten ze je voor gaan bij de douane. Er ging speciaal voor ons zo'n scanunit open. Zo'n Nils is een aanrader om mee te nemen. Als beloning trakteerden wij hem nog even op een happy meal. Ik denk niet dat we in Canada zo vaak gebruik gaan maken van die keten en op Schiphol is de keuze nou ook weer niet reuze. Door Nils mochten we ook als een van de eersten het vliegtuig in, maar uiteindelijk vlieg je wel allemaal tegelijk weg. So far so good.

In het vliegtuig was volgens de stewardess slechts 1 stoel vrij, dus we hebben Nils de hele vlucht op schoot moeten houden. Een kind onder de twee kan zonder stoelticket mee, maar dan wel op schoot. Dat scheelt toch flink wat geld. Ik bof maar dat hij liever bij Metteke zit dan bij mij. De vlucht verliep goed, een half uur sneller dan gepland. We vlogen over Groenland. Wat een ijsschotsen zie je dan drijven. Schitterend. Als het nu zo slecht gaat met de ijskappen, hoe zou het er dan uitzien in de goede tijd? We hebben wat films gekeken en ik heb met Nils meer dan een uur door het vliegtuig gelopen. De stewardessen genoten er van hoe meneer zijn ijsje eet. Nils heeft alleen het laatste uurtje maar geslapen, oververmoeid, maar hij bleef maar wakker. Zonder een kik te geven, dus we zijn al meer dan tevreden. We hebben bewust voor een rechtstreekse vlucht naar Vancouver gekozen, zodat wij die arme jongen geen overstap aan doen, hoe dan ook blijft het altijd een enorm lange zit in zo'n vliegtuig. 

In Canada aangekomen ging alles eigenlijk vrij soepel. De buggy kregen we gelukkig al aan de gate, dus Nils hoefden we niet te dragen. De bagage lag er eigenlijk ook vrij snel en onze Pakistaanse taxichauffeur bracht ons in een half uurtje naar het hotel. De rit door dit zuidelijke deel van Vancouver is eigenlijk precies hoe het er in films uitziet. Lange, rechte wegen, groenstrookje met stoep en dan huizen met een veranda. Het is Canada, maar het verschilt wat dat betreft niet van het buurland, waar we al wat ervaring mee hebben. 

De straat van ons hotel is afgezet voor een een soort braderie, dus we hebben nog even moeten rotzooien voor de bagage in het hotel stond. Altijd leuk. Dit hotel, English Bay Hotel genaamd, zit aan de rand van de stad en met wat geluk kijk je vanuit het hotel uit over English Bay. Dat geluk heeft niet iedereen, want ons raam zit aan de andere kant van het gebouw en zo kijken wij vanaf de kamer op een prachtige bouwplaats. De jetlag zal er vast wel voor zorgen dat we toch eerder wakker zijn dan dat het werk begint. 

Nadat we even gesetteld waren hebben we nog even aan het strand gekeken en wat boodschappen gedaan. Het is zaterdag, dus het is lekker druk in de buurt van het strand. We zijn maar terug naar het appartement gegaan voor Nils, die gaat lekker slapen met mama. Het is kwart over 4 in Nederland dus de dag is lang genoeg geweest. Papa nog even een biertje en we zien wel wat de dag morgen voor ons te bieden heeft.

Morgen gaan we beginnen!

Ik heb sinds gisteren al vakantie, Metteke rondt vandaag haar zaakjes af en dan kunnen we morgen op reis. Nils heeft nog geen idee wat er gaat gebeuren, volgens mij. Een van de twee koffers ben je zo ongeveer kwijt met spullen voor de kleine man. Metteke en ik mogen beide een half koffertje voor onze rekening nemen. Bijzonder hoe snel dat dan weer vol zit. De weersvoorspellingen voor komende dagen is goed, lekker zonnig weer en tussen de 20 en 25 graden. Veel warmer wil je het ook niet hebben.

We hebben ons al ingecheckt in het vliegtuig, maar omdat we Nils zijn autostoeltje in het bagageruim willen hebben zullen we toch bij de balie van KLM langs moeten gaan. We zitten helemaal links in het vliegtuig, dat een 3-4-3 indeling heeft, met een beetje geluk blijft die 3e stoel vrij en hoeven we Nils niet 9,5 uur op schoot te houden. Dat weten we uiteraard pas in het vliegtuig.

Nu maar eens kijken of we alles ingepakt krijgen wat we mee willen nemen. Het scheelt wel dat je voor Nils een extra tas handbagage mag pakken, dus er kan redelijk wat mee de cabine in. Spannend allemaal, maar we hebben er zin in!

Nog een maandje...

Nog een maandje en dan gaan we aan de reis beginnen. We hebben al flink zin aan de vakantie en een beetje spannend is het ook wel. Hoe gaat Nils zich 10,5 uur in een vliegtuig houden en wat doet een jetlag met onze grote vriend. Daarnaast moeten we een paar dagen later gaan rijden in een camper van 9 meter, wat we allebei ook nog nooit gedaan hebben. We gaan het meemaken.

Ondertussen kregen we het bericht dat Parkcanada RV ineens gesloten is. Dit was een park op een paar 100 meter van de ferry waar we onze eerste nacht in de camper zouden gaan staan. Er was gelukkig nog niets betaald, dus financieel heeft het geen gevolgen. Snel wat anders gezocht, het is voor de eerste nacht toch wel lekker om al een plek geregeld te hebben, maar helaas zat de eerste camping die ik aanschreef al vol, De tweede gok was wel raak, Plaza Mobile Home en RV Park. Volgens mij een park waar een paar plekken zijn voor een overnachting en daarnaast een hele reeks voor permanente bewoning. Dus of dat ons bevalt... Je kan de camper pas in de middag ophalen bij CruiseCanada, dan nog via de supermarkt die er gelukkig wel vlakbij zit en als je eenmaal bent gearriveerd de bagage indelen in de camper. Zoveel tijd om daar rond te kijken houd je dan niet over, aangezien we volgende ochtend vroeg vertrekken voor de oversteek naar Vancouver Island. Het is nu alleen helaas ruim een half uur rijden in plaats van een paar honderd meter.

Verder hebben we nog een boottochtje geboekt op Vancouver Island, waarmee we op zoek gaan naar orka's en/of walvissen. Dat kan in een Zodiac bootje, maar aangezien wij Nils er ook bij hebben leek ons dat niet handig. Wij gaan dus met een grotere boot. Zelf hopen we vooral op orka's, aangezien we in Costa Rica al tussen de walvissen gevaren hebben. Komt wel een beetje verwend over zo, ook walvissen zou natuurlijk gewoon weer fantastisch zijn om te zien.

Overnachtingen geboekt!

Alle overnachtingen die we konden reserveren zijn nu gereserveerd. Alleen in Yoho wil dat niet, dus daar moeten we die dag maar vroeg bij zijn. Die ochtend kan je vanaf 11 uur je aanmelden voor de camping. Dan gaan we dat wel doen en rijden we daarna het park in. Dat zien we in juni dan wel.

Tussen het ophalen van de camper en ons vertrek met de veerboot naar Vancouver Island zit een overnachting. We hebben een camping op een paar kilometer  van de veerboot gevonden, genaamd Parkcanada. Deze camping ligt zo ongeveer naast een winkelcentrum met een Walmart, dus we kunnen mooi direct de inkopen voor ons eigen keukentje gaan doen. De plek is volgens mij niet veel meer dan een veredelde parkeerplaats met stroom, maar de locatie is gewoon makkelijk. Zo hoeven we eerste dag maar een kilometer of 20 te rijden en zijn we de volgende dag met 5 minuten bij de veerpont.

De laatste kampeerplekken die we hebben geregeld volgen elkaar op. De campings in provinciale parken van British Columbia kan je 4 maanden van te voren reserveren. De afgelopen week kwamen 1 voor 1 de overnachtingen vrij die wij graag wilden reserveren. Het eerste provinciale park waar we willen overnachten is op Vancouver Island, dat is Little Qualicum Falls. We komen die dag van Pacific Rim National Park af en willen de dag later naar Victoria. Dit park ligt op de route en je kampeert in het bos in plaats van een veredelde parkeerplaats. Heeft toch onze voorkeur. Het park is vernoemd naar een waterval, die we dan meteen even kunnen gaan bekijken.

De volgende dag dus door naar Victoria, de hoofdstad van Vancouver Island. Vanaf daar willen we gaan kijken of we orka's kunnen gaan spotten. net boven Victoria vertrekt ook weer de veerpont naar het vaste land, die we weer een dag later willen pakken. Kortom, ook hier hebben we gezocht naar een mooi plekje om te slapen. Net buiten Victoria heb je Goldstream Provincial Park, ook weer een park vernoemd naar een waterval in het park. Daarnaast schijnt hier ook de Niagara Falls te schitteren. Ik ben benieuwd of die aan zijn beroemde naamgenoot kan tippen.

Als de veerpont ons terug heeft gebracht zitten we ten zuiden van Vancouver, maar we moeten naar het noorden. We gaan met de camper dwars door Vancouver om daar te komen. Aan de noord kant stoppen we weer om te overnachten, mooi aan het startpunt van de Sea to Sky highway. Dit RV Park zit nog midden in de bebouwing, we hebben een plekje aan de rivier gevraagd om het 'outdoor' gevoel vast te houden. Vlakbij zit een Denny's, ons favoriete ontbijtrestaurant in Amerika. De ochtend kunnen wij onze eigen tank dus nog mooi volgooien!

Na de Sea to Sky Highway gaan we iets boven Whistler overnachten. Weer in een naar een waterval vernoemd provinciaal park; Nairn Falls. De camping ligt naast de rivier waar de waterval in te zien is. We mogen niet pal aan de rivier, die plekken lopen steil af en dan moet Nils ouder zijn dan 7. Dat gaat hem in deze paar maanden niet meer lukken. Dan maar iets verderop op de camping.

Met deze 5 campings zit het reserveren er op. De kaartjes voor de Calgary Stampede zijn ook binnen. Zo'n western festival hebben we nog nooit gezien, naast de rodeo zijn er allemaal activiteiten omheen. Misschien kunnen wij ons ook nog wel aanmelden om op een wilde stier te gaan zitten en anders houden we het lekker bij kijken. Het meeste wat er te reserveren wil, dat is nu wel voor elkaar. We willen graag orka's spotten, dat kunnen we alvast reserveren. Beide overtochten met de veerpont is tot nu toe (nog) niet te reserveren, als dat zo blijft moeten we er gewoon op tijd in de rij gaan staan, er blijven altijd plaatsen beschikbaar op 'first come first serve' basis. Moet toch goed gaan komen. Misschien eerst maar eens een visum gaan regelen voor ons 3, anders komen we het vliegveld niet eens af!