Het ging vandaag niet helemaal volgens de planning. Nils is een beetje ziekig en daardoor ging het allemaal een stukje langzamer. We hebben hem in de ochtend nog maar lekker wat extra laten slapen in de hoop dat hij snel weer iets op zou knappen. Hij voelt vrij warm aan. Geen idee of het door de jetlag komt, of dat hij iets anders heeft opgepikt. We zijn pas na 11 uur de deur uitgelopen richting een fiets verhuurder. Op straat is het wat rustiger dan afgelopen dagen, de Canadezen zijn weer aan het werk. In de buurt van het park zitten een aantal fietsverhuurders. Daar hadden we voor de reis al even wat rond lopen speuren, zodat we nu weten waar we voor Nils zo'n trailertje voor achter de fiets kunnen huren. We gingen op pad richting Stanley Park. Stanley Park is een schiereiland en aan de buitenkant loopt een fietspad. Zo heb je een mooie route langs de zee.
De eerste stop maakten we op de plek waar we gisteren de watervliegtuigjes zagen opstijgen. Tijdens de stop bleek dat die ganze van de fietsverhuur de trailer verkeerd had vast gemaakt aan de fiets en nu het hele achterwiel los zat. Toevallig stonden we naast een stel Nederlanders, die ons nog konden helpen ook. Hij had dit wel eens met zijn racefiets gehad. Eindelijk eens baat bij wielrenners! Die 2 linkerhanden van mij was het vast niet gelukt. Wijze les geleerd, laat nooit een kerel met een neuspiercing je fiets klaar maken. Die gasten zijn niet te vertrouwen. Gelukkig konden we weer door.
Het was verder heerlijk. Je fietst mooi langs de kustlijn, onder andere onder de Lion Gate brug door. We zagen daar ook van die enorme containerschepen. Wat een joekels. Het viel ons verder vooral op dat er geen eekhoorn te zien is in het park, terwijl je daar in Amerika zo ongeveer mee dood gegooid wordt. Ik heb nog lekker een hotdog met zeewier gehad en ik wil toch even reclame maken: www.japadog.com, als je ooit in Vancouver komt moet je er 1 halen! De Kurobuta Terimayo is een heldending! Toen we de ronde gereden hadden hebben we overwogen of we nog een stuk door de stad zouden fietsen, maar het is uiteindelijk nog een rondje geworden. Gezien je toch niet op auto's hoeft te letten is dat prima te doen met zo'n trailertje. Met Nils ging het helaas nog niet veel beter. Die zit maar als een zombie in zijn wagentje. Hij heeft wel wat geslapen maar is zo warm... We zijn daarom maar terug gegaan. De trailer hebben we gratis gekregen omdat we er zo'n last mee hadden. Dat doet een Nederlander altijd goed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten