Di 26 juni - een lange rijdag naar Clearwater

De beer is helaas niet komen kletsen. Dus zonder beer reden we onze plek af en stopten bij de parkeerplaats bij het begin van de camping. Vanaf daar is het 1,5 km lopen langs het riviertje naar Nairn Falls. Deze waterval was weer wat anders. Deze viel vooral op door de kracht waarmee het water door de canyon werd geperst. Een meter of 40 in totaal, maar vaak verborgen achter de rotsen. Qua schoonheid kan het niet tippen aan de drie watervallen van gisteren. Toen maar beginnen aan de lange rit. Bijna 400 kilometer. Klinkt niet zo ver, maar de eerste 50 kilometer kost je al een uur door de haarspeldbochten. De omgeving is schitterend, echt mooi! Veel steile stukken, waarbij vrachtwagens geadviseerd wordt eerst de remmen even te checken. Als je wagen alsnog op hol slaat, hebben ze af en toe van die grasstroken naast de snelweg waar je de wagen op kan sturen, die stroken gaan dan weer tegen de berghelling op en zo zou je dan vanzelf een keer tot stilstand moeten komen. Gelukkig hebben we ze niet in gebruik gezien. 

We zijn even gestopt bij Lower Joffer Lake. Vooral gestopt omdat er niet zo heel veel aan de route zit en dit provincial park wel. Op zich is Joffers Lake wel een mooi blauw bergmeer, maar dat was op grote hoogte en het waaide hard, dus het was vooral koud. De weerspiegelingen in het water komen zonder wind vaak beter tot hun recht. We reden daarom snel weer door. Verderop zagen we een camper met knipperlichten staan. Meestal is dit niet omdat de mensen pech hebben, maar omdat er iets in de berm bekeken wordt. Nu ook. Er liep een grizzly beer langs de kant van de weg! We parkeerden de camper en ik ging snel de camper uit om foto's te maken. Eindelijk ook een beer voor mij en Nils! Die andere camper was inmiddels weer verder gereden. Ik stond daar even alleen met de beer. De beer keek me aan en ik besefte me dat de beer waarschijnlijk sneller bij mij zou zijn, dan ik bij de camper. In mijn enthousiasme had ik daar niet op gelet. De beer was echter al druk aan het kauwen en gaf me gelukkig geen aandacht meer. Wel een wijze les om volgende keer iets beter na te denken waar ik ga staan. Metteke doet dat sowieso wat slimmer door in de camper te blijven zitten. Door een open raam zie je natuurlijk gewoon evenveel. Meer mensen stopten en parkeren de auto's gewoon half op de weg. De lokale lui vonden dat maar vervelend. Hé, had je maar een vak moeten leren.

Tevreden hebben we na deze beer weer een heel eind gereden. Het was schitterend allemaal, maar we wilden vanwege de tijd ook niet overal stoppen. Daarnaast zijn de parkeerplaatsen langs de weg in Canada in mindere mate aanwezig dan in Amerika, je kunt dus niet eens overal stoppen. De stop moet dan ook nog eens wel de moeite waard zijn. Gewoon een parkeerplaats kunnen we beter voorbij rijden natuurlijk. Wel zijn we bij Marble Canyon nog even gestopt. Wederom bij een mooi meer. Nils heeft er heerlijk stenen in het water gegooid. We hadden al een behoorlijke tijd in de camper gezeten en dan is het altijd fijn om even een half uurtje buiten te zijn.  Na een klein stukje kwamen we bij het einde van de Sea to sky highway '99'. Daar hebben we nu in twee dagen zo'n kleine 320 kilometer op gereden. Een prachtige weg, maar het stuk gisteren was zo veel mooier dan het stuk vandaag.

Nu was er nog 220 kilometer te gaan. Ondanks dat het er erg mooi was, hebben we dit laatste stuk amper gestopt. We reden door kloven, zagen nog hertjes langs de kant en trapten vooral het pedaal goed in. De wegen op dit stuk waren eenvoudiger dan het eerste deel van vandaag. Nils heeft er een groot deel van de rit geslapen. Daarna was hij wel zat van zijn autostoeltje, logisch ook. Eind van de middag arriveerden we in Clearwater, bij Dutch Lake Resort. Gelukkig was dit de grootste afstand die we in één dag moeten overbruggen. We hebben snel de RV neergezet, Nils mocht zich even uitleven met een voetbal en daarna hebben we lekker gegeten bij het restaurant op de camping. Metteke aan het lamsvlees, Nils veel te veel kip en spare ribs voor pappie. Het restaurant kijkt mooi uit over het meer. Geen idee wat er zo Dutch aan dit meertje moet zijn, wellicht waren het Nederlanders die er voor het eerst huizen bouwden. Bij ons kampvuurtje hebben we later, moe maar voldaan, nog even genoten van de roze gloed die de avondlucht ons gaf. 

Canadese taigagaai

Grizzly beer