Za 23 juni - Een orkatocht vanuit Victoria

Deze ochtend werden we wakker van de wekker. We wilden op tijd in Victoria zijn en dat was bijna 2,5 uur rijden. Snel gingen we op pad en reden eigenlijk vrij voorspoedig naar Victoria. Brede, lange wegen zonder enorme hoogteverschillen, dat kan de camper wel. We zagen weer een hert in de berm. De tocht schoot mooi op. Met nog 30 kilometer te gaan schreeuwt Metteke ineens dat ze een beer ziet op de rotsen. Het was druk en de weg was daar uiteraard net weer versmald, dus die ging helaas aan mijn neus voorbij. Als ik dan rond ga kijken om een beer te zoeken krijgen we ongelukken. Metteke kan in ieder geval één van haar vakantiegoals doorstrepen. Aan een andere vakantiegoal gingen we daarna werken. We gingen vanaf Victoria met een boot om whales te spotten. Dat is echter midden in het centrum van de voormalige hoofdstad van Canada, Victoria. Gelukkig had ik ondertussen al een paar uurtjes rijervaring in de camper, maar in een drukke stad zit ik toch wat minder comfortabel achter het stuur. Af en toe moesten we met een camper van 9 meter van baan verwisselen en dat vinden andere weggebruikers in een drukkere stad niet allemaal even leuk. We zijn ook blij dat tegenwoordig alles te vinden is op Google, vooraf had ik al gekeken waar je in de stad een camper kan parkeren. Er werd een parkeerplaats geadviseerd, op een minuut of 5 lopen vanaf de bootmaatschappij. De parkeerplaats had ruim plek en we liepen inderdaad vrij snel naar de haven. 

Men had vooraf gevraagd of iedereen een uur van te voren aanwezig wilde zijn. Overactief had ik echter per ongeluk een uur voor dat uur gepland, waardoor we twee uur van te voren aanwezig waren. We hebben maar lekker een bakje koffie gedronken in de zon en een rondje gelopen rondom de haven. Ondertussen stak een wasbeer het dok bij de haven over, op een paar meter voor ons, wasberen kunnen we dus ook noteren op de lijst. Ook dat uur ging vanzelf voorbij en uiteindelijk verzamelden we met hele groep voor de boottocht.

We zijn onder andere naar Canada gekomen om daar orka's te zien. Dat is ons niet gelukt, helaas. Toen we aan boord gingen kwam een andere groep terug die niets hadden gezien. Het zal toch niet zo zijn, dachten we al. De kapiteins van al die boten hebben radiocontact met elkaar en ondertussen waren er wat humpback whales gezien en daar zouden we naartoe varen. Hartstikke gaaf natuurlijk, maar die hebben we in Costa Rica ook gezien. Klinkt enorm verwend, maar we hoopten op orka's, daar boekten deze excursie voor. Plots wijzigde de boot van richting en voer naar een van de eilanden die bij Washington, VS horen. Na een kwartiertje vol gas varen, arriveerden we op de juiste plek. Dáár hebben we wel orka's gezien! De groep T137 genoemd. De T staat voor travellers, de groep is hier vaker gesignaleerd, maar verblijven niet standaard in deze regio. Een moeder met 3 kinderen. Kinderen blijven bij moeder, zolang zij leeft, ook de mannetjes. Het oudste jong was een mannetje. Wat een imposante rugvin had hij! Die dingen kunnen wel 1.80 hoog zijn. We hebben wat foto's gemaakt en geprobeerd te filmen, maar het is maar gokken waar ze boven komen. Er was wel een fotograaf mee, die ze schijnbaar online zet op social media. Dus we moeten de dag van vandaag maar eens opzoeken bij Prince of whales. (Uiteindelijk hebben we die foto's nooit gevonden.) Op de boot hebben we vooral veel binnen gezeten, dan hadden we het idee dat het wat makkelijker was met Nils. De wind is dan wat minder en de boot had toch geen ramen aan de zijkant, dus dat maakt voor foto's en dergelijke toch niks uit. 

Al met al een schitterende ervaring! Deze kan ook van de bucket list. Metteke is klaar, zij heeft gezien wat ze vooraf wilde zien en kan in principe tevreden op het vliegtuig naar huis. We hebben natuurlijk wel veel liever dat ze bij ons blijft. We voeren nog terug langs een paar rotsen met zeeleeuwen. Ook leuk, maar het mooiste was al geweest. Eenmaal terug met de voeten aan land, hebben we nog even gekeken bij de Totempalen die in het park staan. Je ziet rond Vancouver en Vancouver Island toch geregeld referenties naar de stammen die hier van oudsher wonen, veel meer dan in de VS het geval was. 

We reden voldaan Victoria uit naar Goldstream, waar we weer in een provincial park gaan slapen op een camping die de naam van het park draagt. Vanochtend hadden we al langs dit park gereden, maar we kamperen liever in het bos, dan in Victoria zelf. Eenmaal op onze plek, staken we snel het haardvuurtje weer aan en hebben er wat hamburger boven geroosterd, lekker! Nils heeft zich ondertussen goed vermaakt om alle grote en kleine stenen van ons plekje te sorteren en alle grote weg te gooien. Deze camping zit aardig vol met gezinnen, er zullen inderdaad wel veel mensen vanuit Vancouver en omstreken komen. Het lijkt me ook een prima plek voor een weekendje weg.

Morgen willen we hier even naar een waterval lopen. Dit park is vernoemd naar die waterval. Nils heeft amper geslapen tussen de middag, dus dat wordt vandaag niks meer. We varen pas rond het middaguur terug naar het vaste land, dus er is in de ochtend nog prima tijd voor een kleine wandeling naar die waterval. De camping morgen heeft een zwembad, het weer is helemaal opgeklaard (de Jehova's hadden gelijk), hopelijk blijft dat dan ook zo.

Stellers zeeleeuwen