Vr 29 juni - Jasper National Park

De wekker ging vroeg. Lees: al om zes uur! We wilden een beetje op tijd richting Maligne Lake, voordat alles helemaal vol staat. De weg naar Maligne Lake staat bekend als een een plek waar veel dieren gezien worden in de ochtenduren. We waren de camping nog maar net af, of we zien een hele groep wapiti's langs de kant. Zeg maar een hert 2.0. Net geen eland, maar toch aardig groot. Daarna reden we naar Maligne Canyon. De Canadezen noemen dat beest overigens een elk. Daar kan je een stuk door de kloof wandelen langs een riviertje We zijn tot aan de 4e brug over de canyon gelopen. Leuke wandeling en het water ging weer aardig te keer. Toen we na een dik uur klaar waren en bij het Teahouse een koffie hadden gescoord, kwamen de eerste bussen Aziaten net aan. Die hebben we mooi verslagen.

Daarna door naar Maligne Lake. Onderweg was er weer een opstopping; een zwarte beer. Ik parkeerde de auto en Metteke draait het raam open, loopt die beer direct onder haar portier langs. Dat was dichtbij, ze had hem zo ongeveer kunnen aaien. Toch maar goed dat we er zo vroeg waren dan. 

Maligne Lake zelf gaf ons geen heel voldaan gevoel. Het waaide hard, waardoor de kleur en weerspiegeling niet echt uitkomen. We hebben er een stuk gelopen zonder einddoel en toen het pad flink de bossen in leek te gaan gingen we dezelfde weg weer terug. Tijd om weer in de camper te stappen voor om terug te rijden. We reden langs Medicine Lake, wat een stuk blauwer leek. Vanaf de parkeerplaats hebben we de ogen goed de kost gegeven, er moet daar ergens een nest van bald eagles zitten, maar die hebben we niet weten te traceren. Jammer, we zouden ze graag eens van wat dichterbij zien. Wel zagen we nog een hertje en wederom een hele groep wapiti's. De route bewees wat dat betreft de reputatie van wildlife hotspot wel. 

Daarna hebben we lekker geluncht in het stadje om weer terug naar ons plekje te gaan voor een middagdutje. Deze route was eigenlijk het hoofdplan voor vandaag. Er zit wel een mooie gletsjer vlakbij, maar die is vanwege werkzaamheden onbereikbaar en daar mag je met een camper van 9 meter of langer geloof ik sowieso niet parkeren. De mooiste route van het park, tussen Jasper en Banff, staat voor morgen op het programma. Daar zit ook een gletsjer aan, die je wel met een camper kan bereiken. Dat staat voor morgen dan ook wel op het programma. 

Eind van de middag zijn we een kilometer of 4 naast de camping naar de Jasper sky tram gegaan. Die brengt je tot bovenop Mount Summit. Tijdens onze reis zijn er een paar plekken waar je met een gondel tot op de bergtop kan komen. De eerste optie was aan de Sea to sky highway, naast de Shannon Falls, maar dat is door tijdgebrek niet gelukt. Dat is volgens mij wel een hele populaire. Dan kunnen we over een aantal dagen in Banff, of nu hier. Gezien we vanmiddag tijd hadden, besloten we dat hier te gaan doen. We hadden afgelopen dagen mensen gesproken, die er vorige week in vastzaten in een sneeuwstorm en door een helikopter naar beneden zijn gebracht, enkelen pas de volgende ochtend. Toch hebben we maar kaartjes gehaald en zijn een beurt later ingestapt, met wisselend enthousiasme. In ongeveer 7 minuten worden we in een grote cabine naar boven gehesen. Metteke staat met haar rug tegen het raam vanwege haar hoogtevrees en ik kan mooi over haar heen naar buiten kijken. 

Het uitzicht over Jasper en de omgeving is vanaf de top fenomenaal. Er lag her en der nog sneeuw. Wat zijn die meren en riviertjes mooi donker- en lichtblauw. De camping is ook goed te zien, maar gezien dat in de bossen is, kan je ons overnachtingsplekje niet vinden. Het is natuurlijk ook een paar kilometer verderop. Nils heeft er heerlijk rond gerend. Erik is nog even alleen wat verder naar boven gelopen, omdat hij per se de sneeuw in de hand wilde hebben. Daar werd hij nog verrast door een bergmarmot die achter hem kiekeboe ging spelen, eentje met een flink formaat. Toch schrikken als je omdraait en er zit er ineens eentje een meter achter je. We hielden de lucht om ons heen wel in de gaten, zodat we bij eventueel dreigende wolken nog snel naar beneden zouden kunnen gaan. Gelukkig hebben we geen dreigende wolken gezien. Na een tijdje namen we weer de kabelbaan naar beneden. Het avontuur van een sneeuwstorm is ons bespaard gebleven.

Op de camping dacht ik de weg aan de buitenkant eens andersom te rijden tot aan onze plek, maar het laatste deel was afgesloten. Precies daar reden we wederom door een groep wapiti's heen, deze keer met veel jongen er bij. Mooi om te zien! Daarna draaiden we om en reden alsnog naar ons plekje. De dag hebben we afgesloten met een stiekem drankje in de zon (wij zijn tegen alle alcoholverboden) en Nils met Peppa big! Zelfs langs de camper zien we later nog weer herten lopen. Zonder vuurtje is er in de avond weinig te beleven, aangezien we Nils uiteraard niet alleen in de camper achterlaten. Het zal wel vanwege alle elk zijn dat er hier geen vuurtjes zijn toegestaan. Dan zelf ook maar vroeg het bed in. Zo veel dieren zien als vandaag, dat is precies wat we willen!

witstaarthert