Wo 27 juni - Wells Gray Provincial Park

Een relax dagje vandaag. We gaan alleen wat bekijken in Wells Gray Provincial Park, dat ligt hier om de hoek. Het park is groter dan Overijssel, maar toch is het geen national park. Het schijnt dat je als provincie zelf bepalen of je dit wil voordragen als nationaal park, maar dan zijn er meer regels. Nou zou je bijvoorbeeld op bepaalde stukken ook nog jacht kunnen toestaan. Het is een bergachtig park, met een heleboel watervallen. We gaan voor de paar watervallen in het park die makkelijk bereikbaar zijn, de verste is 50 km van de ingang. Vlak daarna wordt de weg onverhard en wordt het wat lastiger met de camper. Andere watervallen zijn weer te ver lopen van de weg, omdat met Nils te doen. Nu rijden we dus alsnog een dikke 100 kilometer, maar het voelt als naast de deur.

Als eerst zijn we gestopt bij Spahat Falls. Dat schijnt officieel nog niet in het park te zijn, maar dat maakt de waterval niet minder mooi. Het is hier weer lekker rustig, Nils kunnen we daarom mooi zelf een beetje laten rondlopen. Je loopt eerst boven langs de stroom, je hoort het lawaai al, maar je kan niets zien. Zo'n baan heeft de waterval al door de rotsen gesleten in al die jaren. Verderop wordt hij zichtbaar vanaf de zijkant. Wat een mooie weer! Ook het uitzichtpunt over de vallei dat er vlakbij zit is prachtig. De schoonheid van Canada begint ons steeds meer te grijpen, terwijl iedereen die we tegenkomen zegt dat het mooiste deel van onze reis nog moet komen. De meeste mensen doen de route in de tegenovergestelde richting. 

We rijden door het park in naar Dawson Falls. Er is een parkeerplaats voor touringcars, praktisch naast de waterval, maar auto's en campers moeten een stuk verder parkeren en dan maar wandelen. Voor ons is dat vandaag geen straf. Het zonnetje schijnt lekker. Overigens hebben we in het park helemaal geen touringcars gezien. Sowieso vonden we het vrij rustig hier. Bijzonder, tussen Vancouver en die nationale parken heb je zeker met een camper toch echt wel 2 overnachtingen nodig en dit park zit daar qua afstand juist op zo'n ideale plek voor. Na de kleine wandeling zagen we de Dawson Falls. Een brede waterval, niet al te hoog, maar wat een kracht zit daar weer achter. Die rivier trotseer je niet even zo maar. We kunnen in het bos een stuk langs het water lopen, maar daar is het meteen een stuk donkerder. Het viel nog niet mee om een mooie foto van deze waterval te krijgen. 

De volgende waterval is maar een paar minuten verder rijden. Via een paar haarspeldbochten staan we snel op de parkeerplaats van Helmcken Falls. De meest beroemde van de watervallen hier. Het is niet zo moeilijk om te begrijpen waarom als je deze ziet. Van 141 meter hoogte stort hij in de kloof naar beneden. Er vlogen ook nog een paar adelaren rond, die zijn helaas erg moeilijk om te fotograferen, maar wel imposant om te zien. We zien ze wel vaker grote roofvogels vliegen, maar nooit zo dichtbij dat je de soort kan herkennen. 

Dat was het eigenlijk het natuurschoon van vandaag. Nu weer dezelfde route terug, druk speurend naar beren of andere dieren. Verder dan twee herten ben ik daarbij echter niet gekomen, Metteke heeft ze deze keer niet gezien. We stopten nog even weer bij het uitzichtpunt bij de Spahat Falls, omdat Nils sliep en we tijd genoeg hebben. Via de winkel in Clearwater, waar Nils genoot van het winkelwagentje in de vorm van een raceauto, zijn we weer terug gegaan naar de camping. 

Tegen een uur of 2 waren we weer terug. Even een wasje draaien en lekker luieren. We zijn even bij het meertje gaan kijken, waar veel waterlelies in de bloei staan. Metteke en Nils hebben vanaf de steiger nog toegekeken hoe soepel ik een stukje zwem. Dit meertje bestaat niet alleen uit smeltwater, want het water is best fris, maar niet zo koud als die bergmeertjes. We zagen ook nog hoe een nieuwsgierige waterschildpad kwam kijken wat we aan het doen waren. Noteren we ook op ons lijstje dieren. Vanavond gaat eerst de BBQ en dan het haardvuur aan.

Morgen weer ruim 300 kilometer, maar dat schijnt redelijk eenvoudig aan te rijden te zijn. De laatste dag met een flinke rijafstand, maar dan beginnen we wel mooi aan de 4 nationale parken die er liggen. Jasper, Banff, Yoho en Kootenay.